Poems

ದಿಸಾ ಪೋಡ್

ಜಿತಾ ಗೊನ್ಸಾಲ್ವಿಸ್, ಬಾರ್ಕೂರ್

ಸಂಪಾದಕೀಯ್:

ದಾರಾರ್ ಠೊಕೆ, ತೊಂಡಾರ್ ದಿವೆ…

'ದಿಸಾ ಪೋಡ್’ ಕವನ್ ದರ್ಯಾಚೆ ದಯೆಚೆರ್ ಜಿಯೆಂವ್ಚ್ಯಾ ಎಕೆ ಜಿಣಿಯೆಚೊ ಭಾರ್ ವ್ಹಾವೊವ್ನ್ ವ್ಹರ್‍ತಾ. “ಮುಕಾರ್ ಕೆನ್ನಾಂಯ್ ಧಾಡಿನಾ ದೊಣಿಕ್” ಮ್ಹಣ್ ದೊಣಿಚಿ ತಕ್ಲಿ ಕೆದಳಾ ದಿಸ್ತಾ ಮ್ಹಣ್ ರಾತಿಂ ದರ್ಯಾ ತಡಿಲಾಗಿಂ ರಾಕುನ್ ಆಸ್ಚೆ ಸ್ತ್ರೀಯೆಚಿಂ ಭೊಗ್ಣಾಂ, “ಮುಕಾರ್ ಕೆದ್ನಾಂಯ್ ಧಾಡಿನಾ ಗಡಿಕ್” ಮ್ಹಣ್ ಸೊಜೆರಾಚಿ ವಾಟ್ ರಾಕುನ್ ಆಸ್ಚೆ ಸ್ತ್ರೀಯೆಚಿಂ ಭೊಗ್ಣಾಂ ವೆಗ್ಳಿಂ ನಾಂತ್. ಭಿರಾಂತ್ ಬೊಬ್ ಮಾರ್ನ್ ಆವಾಜ್ ಕರಿನಾ; ಪುಣ್ ಶಿರಾಂಧಾರಿ ಪಾವ್ಸಾಂತ್, ಉಚಾಂಬಳಿ ಲ್ಹಾರಾಂ ಮಧೆಂ ಕಾಳೊಕಾಂತ್ ವಾಟ್ ರಾಕ್ಚ್ಯಾ ಕಾಳ್ಜಾಂತ್ ತಿ ಭಿರಾಂತ್ ಫುಸ್ಫುಸ್ತಾ.

ಕೆದ್ನಾಂ ಚಿಮ್ಣೆಂತ್ಲೆಂ ತೇಲ್ ಖಾಲಿ ಜಾತಾನಾ, ಘರ್‍ಚ್ಯಾ ದಾರಾಕ್ ಸವ್ಕಾಸ್ ಠೊಕೆ ಪಡ್ತಾತ್, ತೆದ್ನಾಂ ಖುಶೆಚ್ಯಾ ಸುಸ್ಕಾರಾ ಸವೆಂ ತೊಂಡಾರ್ ಶೆಂಭರ್ ದಿವೆ ಪೆಟ್ತಿತ್. ಜಿಣಿ ಹ್ಯಾಚ್ ಆಕಾಂತ್ ತಶೆಂ ಭರ್ವಶ್ಯಾಂತ್ಲ್ಯಾನ್ ಮುಖಾರ್ಸುನ್ ವೆತಾ. ಹಿಚ್ ಆಸಾ ಜಿಣ್ಯೆಚಿ ಸೊಭಾಯ್.

ದಿವ್ಯಾಚ್ಯಾ ನಿಮಾಣ್ಯಾ ಉಜ್ವಾಡಾಂತ್ ಕವನ್ ಆಪ್ಲೆಂ ಸತ್ ಸೊಧುನ್ ಕಾಡ್ತಾ: ಸಾಂಗಾತ್ಪಣಾಂತ್ ಜಿಯೆಂವ್ಚೆಂಚ್ ಏಕ್ ವ್ಹಡ್ ಸಂಭ್ರಮ್. ಜಿವಿತಾಚೆಂ ವ್ಹಡ್ ಅಜ್ಯಾಪ್ ಮ್ಹಳ್ಯಾರ್ ಘರಾ ಪಾಂವ್ಚೆಂ!

ವಾಚ್ಪ್ಯಾಂಚ್ಯಾ ಕಾಳ್ಜಾಂತ್ ಭೊಗ್ಣಾಂಚಿಂ ಲ್ಹಾರಾಂ ಉಟೊವ್ನ್ ಮನಾಂತ್ ಶೆಂಭರ್ ದಿವೆ ಪೆಟೊಂವ್ಚಿ ಸೊಭಿತ್ ಕವಿತಾ ಜಿತಾ ಗೊನ್ಸಾಲ್ವಿಸಾನ್ ಆಮ್ಕಾಂ ದಿಲ್ಯಾ.

- ಆಂಡ್ರ್ಯೂ ಎಲ್ ಡಿಕುನ್ಹಾ

 

ಕವಿತಾ:

ದಿಸಾ ಪೋಡ್

ಕಾಲ್ಚಿ ಮಾಸ್ಳೆ ಕಡಿ ಆಟೊವ್ನ್
ಹುನ್ ಕೆಲ್ಲೆಂ ಶೆಳೆಂ ಶೀತ್ ಜೆವುನ್
ದರ್ಯಾ ತಡಿರ್ ಬಸುನ್
ಜಾಗ್ತಾ ತಿ ಘರ್ಕಾರಾಕ್ ರಾಕುನ್

ದೊಣಿರ್ ಗೆಲ್ಲೊ ಯೆವ್ನಾ ಘರಾ
ತಡಿರ್ ಮಾರ‍್ತಾತ್ ಉಚಾಂಬಳಿ ಲ್ಹಾರಾಂ
ವಾಟ್‍ಲ್ಲೆಂ ಆಳೆನ್ ರಾಕ್ತಾ ಮಾಸ್ಳೆಕ್
ವಾಳ್‍ಲ್ಲೆಂ ಶೀತ್ ರಾಕ್ತಾ ಘರ್ಕಾರಾಕ್

ಮಾಂಯ್ ಖಾಂವ್ಕ್ ದೀ... ನೆಣ್ತ್ಯಾಂಚೆಂ ರುದಾನ್
ತಾಂಕಾಂ ಕೆನ್ನಾಂಯಿ ಪೊಟಾಚಿ ಖಂತ್
ತಿಕಾ ಲಾಗ್ಲ್ಯಾ ದರ್ಯಾಚಿ ಭಿರಾಂತ್
ಧಿಕ್ಕರ್ಸುನ್ ಗೆಲಾ ‌ಜಾಗ್ವಣ್, ದಿಸಾ ಪೊಡಿಕ್

ಕಿತ್ಲೆಂ ತಿಳ್ಳ್ಯಾರೀ ದಿಸನಾ ದೋಣ್
ಪಯ್ಸಾನ್ ಪಯ್ಸ್ ಉದಕ್ ಮಾತ್ರ್
ಶಿರಾಂಧಾರಿ ಪಾವ್ಸ್,‌ ಭರ‍್ಲಾಂ ಆವ್ರ್
ಘರಾ ಕೊಗುಳ್ ಹಾಲೊಂವ್ಚೆಂ ವಾರೆಂ

ಸುಕುರ್ ಮಾಂಯ್... ಮಾರ‍್ತಾ ತಿ ಹಾಕ್
ಏಕ್ ಪಾವ್ಟಿಂ ದೊಣಿಚಿ ತಕ್ಲಿ ದಾಕಯ್
ಶಾಬಿತ್ ತಾಕಾ ಘರಾ ಪಾವಯ್
ಮುಕಾರ್ ಕೆನ್ನಾಂಯ್ ಧಾಡಿನಾ ದೊಣಿಕ್

ಸುರ್ಯೊ ಅಸ್ತಮ್ತೆ ಗೆಲೊ ಬುಡೊನ್
ರಾತ್ ಪಾಂಗುರ್ನ್ ನಿದ್ಲ್ಯಾ ಭುಂಯ್
ಚಿಮ್ಣೆಂತ್ಲೆಂ ತೇಲ್ ಖಾಲಿ ಜಾತಾನಾ
ದಾರಾರ್ ಸವ್ಕಾಸ್‌ ಠೊಕೆ ಪಡ್ತಾನಾ

ಎಕೆಚ್ ಉಡಿನ್ ಪಾವ್ಲಿ ದಾರಾರ್
ಉಗಡ್ತಾಂ ದಾರ್ ದಿಸ್ಲೊ ಘರ್ಕಾರ್
ಖುಶೆಚ್ಯಾ ಸುಸ್ಕಾರಾ ಸವೆಂ
ತೊಂಡಾರ್ ಪೆಟ್ಲೆ ಶೆಂಭರ್ ದಿವೆ!

- ಜಿತಾ ಗೊನ್ಸಾಲ್ವಿಸ್, ಬಾರ್ಕೂರ್.

संपादकीय:

दारार ठोके, तोंडार दिवे…

'दिसा पोड’ कवन दर्याचे दयेचेर जियेंवच्या एके जिणयेचो भार व्हावोवन व्हर‍ता. “मुकार केन्नांय धाडीना दोणीक” म्हण दोणिची तकली केदळा दिसता म्हण रातीं दर्या तडीलागीं राकून आसचे स्त्रीयेचीं भोगणां, “मुकार केदनांय धाडीना गडीक” म्हण सोजेराची वाट राकून आसचे स्त्रीयेचीं भोगणां वेगळीं नांत. भिरांत बोब मारन आवाज करीना; पूण शिरांधारी पावसांत, उचांबळी ल्हारां मधें काळोकांत वाट राकच्या काळजांत ती भिरांत फुसफुसता.

केदनां चिमणेंतलें तेल खाली जाताना, घर‍च्या दाराक सवकास ठोके पडतात, तेदनां खुशेच्या सुस्कारा सवें तोंडार शेंभर दिवे पेटतीत. जिणी ह्याच आकांत तशें भर्वश्यांतल्यान मुखार्सून वेता. हीच आसा जिणयेची सोभाय.

दिव्याच्या निमाण्या उजवाडांत कवन आपलें सत सोधून काडता: सांगातपणांत जियेंवचेंच एक व्हड संभ्रम. जिविताचें व्हड अज्याप म्हळ्यार घरा पांवचें!

वाचप्यांच्या काळजांत भोगणांचीं ल्हारां उटोवन मनांत शेंभर दिवे पेटोंवची सोभीत कविता जिता गोन्साल्विसान आमकां दिल्या.

- आंड्र्यू एल डिकुन्हा


कविता:

दिसा पोड

कालची मासळे कडी आटोवन
हून केल्लें शेळें शीत जेवून
दर्या तडीर बसून
जागता ती घर्काराक राकून

दोणीर गेल्लो येवना घरा
तडीर मारतात उचांबळी ल्हारां
वाट‍ल्लें आळेन राकता मासळेक
वाळ‍ल्लें शीत राकता घर्काराक

मांय खावंक दी... नेणत्यांचें रुदान
तांकां केन्नांयी पोटाची खंत
तिका लागल्या दर्याची भिरांत
धिक्कर्सून गेला ‌जागवण, दिसा पोडीक

कितलें तिळ्ळ्यारी दिसना दोण
पयसान पयस उदक मात्र
शिरांधारी पावस,‌ भरलां आव्र
घरा कोगूळ हालोंवचें वारें

सुकूर मांय... मारता ती हाक
एक फावटीं दोणिची तकली दाकय
शाबीत ताका घरा पावय
मुकार केन्नांय धाडीना दोणीक

सुर्यो अस्तमते गेलो बुडोन
रात पांगूरन निदल्या भुंय
चिमणेंतलें तेल खाली जाताना
दारार सवकास‌ ठोके पडताना

एकेच उडीन पावली दारार
उगडतां दार दिसलो घरकार
खुशेच्या सुस्कारा सवें
तोंडार पेटले शेंभर दिवे!

- जिता गोन्साल्वीस, बार्कूर.